هرچه ما را لای منگنه بگذارند.هر چه ما را اذیت کنند.هرچه از ما بال وپربچینند.هر چه مارا در گنج خلوت محبوسم کنند.تازه به خود می آیم واستعداد هایم شکوفا می شود.در جایی که ندای دلسوزی تورا نشنوند در جایی که ارزش کار تورا ندانند.مسخره کنند.آنوقت خواهی دید آن بالا یکی هوای تورا دارد.از پیچ وخم جاده هایی می گذری که کسی جرات پا گذاشتن درآن را ندارد.دل به رضای او می روی خسته نمی شوی.به استواری و پشت کار دل را روشن تر می کنی .

از مهرماه شروع به تنظیم ونوشتن داستانها وخاطره ها ونامه های بی جوابم کردم .قصد دارم به وبلاکم سرو سامانی بدهم.می دانم دلهای صاف وساده وپاک با من خواهند بود.دست تمامی دوستان را دراین راه می فشاریم ومنتظر راهنمایی وکمک عزیزان هستیم.