روز پدر

چندین سال است .که به حرمت پدران و مادران بخصوص در ایران روزهای مبارکی است.روز مادر گذشت.اما درست روز حرکت از آچاچی همراه با روز پدر است.خوشبختانه با رسیدن این روزها همیشه مرا غم می گیرد.چرا که از همان دوران کودکی از نعمت این ستون های زندگی بی بهره بوده ام.هرچند برادر هایم و زنداداش های مهربانم تا حدودی این خلا را با گذشت و ایثار برایم پر کرده اند.

باز با ترس و دلهره به روز پدر نزدیک می شوم.مثل همیشه در فقدان آن به زمین و زمان گله خواهم داشت.در این عمر اندکم چیزی را که این خلا ها را پر کند نیافته ام.شاید همین کمبود مرا به دنیای برده است.که به هیچ چیز دلخوش نباشم.فقط برای قرب باخالق هستی  تنها امید زنده بودنم در این دنیا است.که به محرکهای های اطرافم قدرت پاسخگویی می دهد.

روز پدر بر همه پدران این سرزمین مبارکباد.