روستای برزه کندوان شاهکار خلقت خداوندی
برزه

برزه ،روستای زیبایی که بالاتر از روستای سنقرآباد در دامنه کوه خود نمایی می کند.اکثر اهالی روستا به شهرها نقل مکان کرده اند.بخصوص در فصل زمستان کمتر کسی در این روستا دیده می شود.گویا دو خانواده بیشتر در این روستا دائمی زندگی می کنند.زمینهای زیادی در اطراف روستا هست.اما برای احیای آنها نیاز به امکانات و سرمایه دارد.که اهالی روستا شرایط فوق را ندارند.

بگذریم.منطقه ای از روستا در فصل بهار اواخر اردیبهشت دیدنی است.تجمع مارهای طوسی از شاهکارهای خلقت خداوندی است.حسن سلیقه می خواهد.تا از این فراخوانی ،خاطره ها داشته باشی.مارهای زیادی که به هم تنیده اند وصحنه بدیعی از خلقت خداوندی در نفس دوباره زمین در ذهن تداعی می کند.سال گذشته دوست داشتم از این صحنه فیلم مستند بگیرم.اما بدلیل عدم آشنایی به منطقه ومشغله کاری موفق نشدم.امسال چند نفر از دوستان قول داده اند در این راه کمکم کنند.

اما باور مردم منطقه هم در این مورد شنیدنی است.که نشان از باور قدیمی که سینه به سینه نقل شده،دارد.اعتقاد دارند.در زیر این محل تجمع مارها غاری وجود دارد.ودر داخل غار شاید شاه مارها فرمانروایی می کند.احتمال دارد گنج پنهانی در آن قرار گرفته باشد.البته باور این اعتقاد غیر قابل تصور نیست.امکان دارد،یک شرایط غیر پیش بینی شده در آن قابل لمس باشد. چرا که هنوز خیلی ها به مهر مار اعتقاد ویژه دارند.حتی در بعضی داستانهای محلی هم به آن اشاره شده است.

یک روز یکی از دانش آموزان کلاس پنجم اعظم آقاپوربا درک حس کنجکاوی ام و شاید هم کمک برای جمع آوری اطلاعات،عکسی که توسط یکی از فامیلهایش از تجمع مارها گرفته بود، برایم آورد.مادر مادرش در این روستا زندگی می کند.البته بیشتر در فصل بهار و تابستان از تهران به روستای برزه می آیند.بقیه سال را از این روستا دورند.