مدتی است.که گوشی تلفن همراهم را خاموش کرده ام تادر سکوت مطلق باشم.بیشتر انرژی و نیروی خود را برای سفر بزرگ رکابزنی به المپیک لندن صرف می کنم.حتی روزهای سخت امسال هم مانع این تحرکم نشده است.هرچند که عذاب های زیادی را با صبر و متانت تحمل کرده ام.

امروز آقای ارکیان قهرمان دوچرخه سوار کرمانی به خانه مان زنگ زده بود.اصلا در تعجب بودم.که چطور شماره تلفن خانه را پیدا کرده بود.محبتها و مهربان نوازی در صحبتهایش هویدا بود.تا ثابت کند.کرمانی ها در مهمان نوازی رکوردار هستند.او هم با مهربانی هایش در جمع دوستان برنامه ریزمسیر کرمان به بم قرار گرفت.تا برای این حرکت روز به روز لحظه شماری کنم.

لازم بذکر است در راه رکابزنی به المپیک لندن برای ادای دینم به مردم خوب کرمان و دوستانم در این استان شانزدهم خردادماه  از کرمان تا بم را به یاد شهدای استان کرمان و زلزله زدگان بم و ابراز همدردی با بازماندگان این حادثه دلخراش،رکاب خواهم زد.