نیاز به استراحت داشتم تا برای تجدید قوا و آرامش مدتی کنج خلوت باشم.روزهای خیلی سختی را در این چند سال تحمل کرده بودم.بخصوص امسال که محل کارم برایم روزهای عذاب آوری را در تردد همیشگی رقم زده بود.دنبال فرصت می گشتم تا از فضای مجازی اینترنت هم فاصله بگیرم.تا برای حرکت بزرگم نیرو و صبر و متانت لازم را کسب کنم.همچنان انسانهای بزرگوار و مهربان و دوست داشتنی هستند.که با هر وسیله ای مرا در این راه بزرگ و جسارت بی بدیل تنها نمی گذارند.آوردن نام آنها شاید در ذهنم نگنجد و باعث بی ادبی شود.اما محبت بعضی آنها بد جوری مارا کیش و مات می کند.

از دوستان همشهری ندیده ام ،آقای قربانی هم ما را همیشه شرمنده می کند.در تمام حرکتها به نوعی مشوق ما بوده است.چند روز بیش هم رکوردهایم را در سایت میانالی قرار داده است.که به نوبه خودم از این عزیز و دوستان میانالی تقدیر و تشکر می کنم.قول می دهم آگر خدا عمری داد.من هم بتوانم با تلاشهایم ،باسخگوی مهربانی هایشان باشم.