دیشب در شرایط سخت به زاهدان رسیم.امروز هم در زاهدان خواهم ماند.تا تجدید خاطره از روزهای پر فراز و نشیبم را در این شهر مرور کنم.به تمام مسیرهایی که خاطره داشتم با جیران سری زدیم.روزهای خوب و به یاد ماندنی و روزهای بد. فردا عازم شهر مرزی میر جاوه خواهم شد.تا با دور زدن تفتان از مسیر دیگری با کمک دوستان سراوانی و سورانی به آن صعود خواهیم کرد.این صعود را مدیون مربی مهربانم می دانم.که در روز عروسی اش رکاب می زدم و نتوانستم در جشنش شرکت کنم.افتخار این صعود را در رکابزنی به دور ایران تقدیم اکبر امینی و همسرش می نمایم.واز خداوند آرزوی خوشبختی و سعادت را برای این عزیزان دارم.