تقدیر خداوند چنین بود.تا در این رشته هم با خوش بینی همچنان رکوردار باشیم.اکثرا جاده های مناطق کوهستانی تا حدودی هر روز برف روبی می شوند.و یا هم بدلیل تردد بیشتر ماشینها اثری از برف باقی نمی ماند.اما در تقدیر دیگر در شغل مقدس معلمی در مناطق فرعی برای رسیدن به محل کار تردد می کنیم.که بیشتر جادهای آن  نا متعادل و غیر هم سطح و صاف و یخی و برفی است.تا این تجربه را هم صید کنیم.در هر روز تردد دو منطقه برخوردار و غیر برخوردار را شاهد هستیم.تا بخش ترک از برف جاده و یخی بودن آن خبری نیست.اما از ترک به بعد در سربالایی غیر استاندارد و گردنه های آن می بایست دو دستی فرمان را بچسبیم.و حواسمان در یک جاده یکطرفه و برفی و یخی  باید جمع باشد.

با برانداز کردن تقدیر ، گاهی باید در این آستانه تجربه ها باید شکر گذار او باشیم که در عمر اندک این چنین فرصتهای نایاب را برای کسب تجربه جلوی روی ما قرار می دهد.چرا که در منطقه ای ،در جایی قرار بگیری که سرما و برف آن نسبت به مناطق دیگر قابل کتمان نیست.جالب تر اولین کسی باشی که در باور درونت از این مزایا در خیل انسانهای اطرافت، تو صیاد این شرایط باشی .تا گرمای جنوب و سرمای آذربایجان را در تضاد آتش و آب تجربه کنی.و اختلاف دمای 50 درجه را حس کنی