بازی با دره مرگ (گیجی دره سی) آوین میانه ،دامنه های بزقوش1390/11/15

این دره در زمان برفی روی خوبی به کسی نشان نمی دهد.کافی است یک شوخی بکنی.تا چنان گیجت کند.که از دره های مرگ آن راه فرار نداشته باشی.مهندسی این تکه از مسیر من درآورده ،از همان لحظه اول ترس را بر جانت می نشاند.بخصوص ورودی به روستا که شیب تندی دارد.

خیلی دوست دارم با حوصله یک تصویر خوب بگیرم.اما زمان و شرایط آن اجازه نمی دهد.در حین حرکت دختر گلم خانم کمالی عکس گرفته است.عکسها را که بررسی می کردم.تقریبا با این امکانات و در حین حرکت ،عکس های زیبایی است.فقط حسن سلیقه می خواهد تا ارزش آن بیشتر نمایان شود.

برای طی این دره باید در سراشیبی اول منتظر باشی از سراشیبی روستا ماشینی تردد نکند.آنوقت با اطمینان از زنجیر چرخ ها با احتیاط حرکت کنی.یک نیش ترمز کافی است.تا به دره سقوط کنی.بنابراین با توکل به خدا بدون ترمز با سرعت کم،گاها معکوس پایین بروی،در انتهای دره باید شروع به تکاب بکنی و سرعت ماشین را بالا ببری .تا با یک رقص در پیچ خطرناک آن به طرف بالا حرکت کنی.آنگاه در پیچ دوم هم بدون سرعت کم کردن،باز ماشین را به رقص درآوری.تا در مسیر هم کف قرار بگیری.کافی است سرعت کم شود.یا از رقص ماشین بترسی .آنوقت ته دره خواهی بود.

بدترین خطر هم ،در اشتباه کسی گیر کنی.چون در فصل زمستان فقط مسیر برای یک ماشین وجود دارد.جایی برای رد شدن ماشین دوم از روبرو وجود ندارد.این ریسک را ما بخاطر خط شکنی برای تردد به روستا انجام می دهیم.تا همچنان وصیت نامه ما مفتوح باقی بماند.