انجمن ادبی میانه

هر وقت فرصت می کنم .در این انجمن حضور می یابم.با شروع حرکتهای ورزشی ،فعالیتم در این انجمن کم رنگ شده است.شاید در این یک سال ماهی یکبار هم فرصت حضور در این جمع دوستانه و مهربانه را داشته ام.ولی تلاش مجموعه را می ستایم.که همچنان در حال تلاش هستند.البته شاعران و نویسندگان بنام میانه از این انجمن قهر کرده اند.جای خالی این عزیزان قابل مشاهده است.حق  هم دارند.اما با قهر کردن مشکلی حل نمی شود.

گروه موجود هم ،در اوج گمنامی و سلیقه های خاص ،تلاش می کند.همچنان کج داروبی روح این صحنه را حفظ نماید.فقط تلاش چند عزیز است.که هنوز سرزندگی آن را با طراوت نگاه داشته است.تکیه بر زبان محلی در لفافه هم از ضعف های آن می باشد.هرچند حفظ زبان محلی یک نوع افتخار زندگی اجتماعی است.واز ارزش و قداست خاصی همراه است.اما جهت گیرهای نامناسب راه بیراهه ای است.که احترام تحول و تطور تاثیر زبانها را بر یکدیگر زیر سوال می برد.