دیشب به زاهدان رسیدم.بعد از دیدار چند جا  تقریبا به بالا ترین نقطه زاهدان خواهم رفت.امکان ندارد.جیران را با آنجا آشنا نکنم.از وقتی که دوستان آذری نام دوچرخه ام را جیران گذاشته اند. من هم با همین نام اورا صدا می کنم.دره پنج شیرجایی است.که هنوز سنت های قدیم را از مهر و محبت و انسانیت به وفور می توان یافت.هر چند اسم خطرناکی دارد.اما مردمان خیلی مهربانی دارد.