صدا وسیمای تبریزو شبکه یک
دستتان درد نکند.بخصوص آقای رنگرز که زحمت زیادی کشیدند.آخرین حرکت ورزشی ام را در سال ۸۹ رنگین تر کردند.سعادت بیشتر آن با غواصان شهید میانه معنای بیشتری پیداکرد اما قبل از آن به هیچ کدام حرکت نگاه نکردید.دست  بچه های صدا وسیمای مازندران هم  درد نکند.بچه های بسیجی آن بخصوص آقای ابراهیمی در سالگرد امام ره برنامه در نایاب ساختند. واز من هم استفاده کردند.و آنرا بلا فاصله روی آنتن بردند.که برای حرکت های بعدی ام نقطه قوتی شد.همچنین دلخوش به عزیزانی شدم .که هنوز باور دارند.