بعداز چندین سال زندگی در استان سیستان و بلوچستان به استان آذربایجان شرقی آمدیم.درست یک اختلاف 100 درجه آب و هوایی و ارتفاع را داشتیم.بعداز این همه دوری و دیدن برف بعد از چندین سال شیرینی خاصی داشت.با کمک بچه های دانش آموز بزرگترین لاک پشت  برفی ایرانی را ساختیم.

وسط این لاک پشت را خالی کردیم.تا یک خانه یخی نمایان شود.گاهی بچه های حافظ را می بینم.از آن روز ها یاد می کنند.بخصوص با دوچرخه که سفر داشتم.این نوگل ها را دیدم.ماشاا... کمی بزرگ شده بودند.اما همچنان مثل پدر و مادرشان با محبت و مهمان نواز بودند.