سه راه مش سعدا... کوچه ای نام آور آچاچی

این کوچه را بیاد داشته باشید.محله زیبا و دل انگیز که در تاریخ آچاچی،یاد و نامش روز به روز بر زبانها خواهد افتاد.هنوز هم بهترین جای آچاچی یاد می شود.چراکه در تولد انسانهای مثالی در آچاچی نام آور بوده است.در عمر چندین ساله اش هر بار رنگ نو گرفته است.اما همچنان در زایش فرزندان دلیرش کم نیاورده است.شاید اغراق آمیز باشد.در همه کشورهای جهان یکی نیست.که خاک اینجارا نخورده باشد.ورزشکاران و شاعران وماجرجویان و دانشمندان و نام آوران و... از این محل قد علم کرده اند.اگر عمری ماند.حتما من هم جزءیکی از انسانهای زمین در هم آوازی فریاد توانستن ،در یادش از حرکت نخواهم ایستاد.

اینجا هم سردر خانه پدری است.که هنوز بعد از گذشت سالیان سال،صلابتش را حفظ کرده است.این دیوار یادگار حسن سلیقه پدرم هست.یادش بخیر آنزمان اولین در آهنی بزرگ بود.که در روستای آچاچی با نمای شیکش خود نمایی می کرد.این دو شیرآب هم بازمانده از دوران کودکی است.که همچنان آب شیرین آن گوارای وجود مغزهای متفکر هست.این شیر آب از گذشته در تجمع خانم ها و نقل خبرهای روز روستا داغ دل دارد