میانه ای ها،بخوانید،باور کنید، اما دشنامم ندهید

در اوج گمنامی ،هنوز بال و پر پرواز دارم.رکوردار دار شنای سدهای میانه وسد چالوس(امیر کبیر)وسد منجیل هستم.در دو استقامتی هم دست کمی ندارم.دواستقامتی 42 کیلومتری کندوان به میانه و55 کیلومتری ترکمانچای به میانه و12 کیلومتری سرعتی از میانه تا آچاچی وسفر بادوچرخه به تهران و تبریز و شلمچه از میانه را هم در تجربه کاری دارم.هزینه های این حرکت را،خودم متقبل شده ام.در این حرکتها مدیون کسی نیستم.دوست داشتم .دریای خزر و خلیج فارس را شنا کنم.اما به چند دلیل ناموفق بودم.و زحمات یک ساله ام در جسارتی بزرگ به بار ننشست.دلایل موجودرا کنکاش نمی کنم.آن را به قضاوت زمان می سپارم.هرچند در خاطراتم همه را ذکر کرده ام.وبعداز مهر90 منتشر خواهم کرد.اما....

عهد بسته بودم. تا آخر تابستان در عدد چهارده با نام و یاد شهدا حرکتهایم ،درایران سکون یابد.پیش بینی این بی محلی را خیلی وقت  پیش کرده بودم.بخاطر همین راههای گریز زیادی ترسیم کرده بودم.تا در برنامه ریزی ام کم نیاورم.لذا با عطای شنای دریای خزر و خلیج فارس، در دهمین حرکت ،دور ایران را با دوچرخه در اوج گرمای طاقت فرسا تابستان 90ادامه خواهم داد.در اکثر استانها دوستان دلیر وبا شهامتی دارم.قرار شده به همت این عزیزان همراه با دوچرخه از شنا هم غافل نمانم.حداقل چهار مسیر را هم با شنا طی خواهم کرد.بنابه دلایلی از ذکر این مسیرها معذورم.

دوست داشتم.در این حرکتها با یاد ونام شهدا بدلایل سنگینی سکونتم در خارج از میانه، بین مردم سیستان وبلوچستان و آذربایجان یک رابطه احساسی از عشق و محبت انسانی ایجاد کنم.اما با بی مهری های مسئولین اداری استان و شهرستان میانه از این قصد منصرف شدم.هرچند به مردم میانه اعتقاد خاصی دارم.اما اگر گفتم .میانه ای نیستم.ناراحت نشوید.همچنان به مسیرم ادامه خواهم داد.تا دوسال دیگر، حرکت سنگین به دور دنیا را اگر خدا عمری داد.با هزینه شخصی با شنای چند دریاچه و سد و تنگه کشورها برای پرورش حس توانستن برای جوانان در برنامه کاری ام دارم.دعایم کنید و در این راه مارا از راهنمایی خود بی بهره نگذارید.