همیشه انسانها در انتخاب زندگی دو راه دارند.راه اول راه ساده و بدون دغدغه همرا ه با گذران عمرکه همه آنرا نمی پسندند.دوست دارند راه دوم راه پر مخاطره همراه با تلاش و فعالیت راانتخاب کنند کمتر کسی دوست دارد راه دوم را در نظر بگیرد چرا که راه ساده ای نیست.نسبت به پدیده های اطراف باید عکس العمل نشان داد. ودر هر نگاهی از جان و دل هزینه کرد.شرایط موجود هم می تواند با او هم صدا شود ویا زمینه را برای خفقان آن بوجود آورد.چرخش چرخ روزگارونزدیکی بیشتر به خدا این راه را سبکتر می کند.وچه بسا در دامن این عقیده انسانهای بزرگی متولد می شوند.ومجموعه و گروه را تحت تاثیر خود قرار می دهند.که تاریخ آنها را در لوای خود بافتخار یاد می کند.شاهد این راه دوم  کم نیستندو خیلی از بزرگان از دامان همین عقیده بصورت الگو یاد شده اند.