خاطرات بنر شلمچه

در روزگاری نه چندان دور چهار جوان تصمیم گرفتند.در ماه گل و شکوفه با دوچرخه در شهر میانه افتخاری بیافرینند.در حرکتی نمادین و سمبلیک میانه را با رنگ آمیزی به شلمچه با دوچرخه وصل کنند.تا درقدرت توان زمانشان بتوانند.یاد و نام شهدای ایران و لشکر عاشورا آذربایجان را زنده نمایند.ودر تحرک نو برای جوانان میانه و ایران نمادی از تلاش و همت باشند.

در این کار با تحمل مشقات و رنج های فراوان در 9 روز این کار را انجام دادند.تا رسم شکن تاریخ میانه با کار نابشان باشند.هرچند دلشان در گمنامی پر از دردهای زمان خودشان است.بعداز برگشت،برایشان در تجلیل مرا نوشتند.عنوان روی من این چنین بود.برادر بسیجی حسین قره داغی – جعفر قدیمی – ولی رمضانی – مهدی محمدی

حرکت نمادین و سمبلیک شمارا با دوچرخه از میانه تا شلمچه ،که همراه با رنگ آمیزی این مسیر در یاد و نام شهدای هشت سال دفاع مقدس بطول 1800 کیلومتر با حاشیه ، صورت گرفت ،ارج می نهیم.

 

ستاد تجلیل از یاد و نام شهدا

 

کندوان ترکمانچای کاغذ کنان میانه

قرار شد سرپرست گروه دوچرخه سوار مرا تحویل بگیرد.این عزیز که در پنج تکه بودم.از آقای کریمی مرا تحویل گرفت.یکی را تحویل تربیت بدنی داد.تا جلو آن اداره نصب شود.این نصب اول 24 ساعت بیشتر دوام نیاورد.بعداز پیگیری ،اعلام شد.خوش سلیقه ای مرا از دیوار جهت پادری ماشینش در نیمه های شب کنده است.دوتا از من  را تحویل روابط عمومی شهرداری میانه آقای نجفی دادند.سرش خیلی شلوغ بود.یکی از ما را بعد از پیگیری در میدان آزادی بعد از وقفه 12 روزه نصب کردند.آنهم سه ساعت بیشتر دوام نیاورد.قرار است یکی دیگر از ما را اگر وقت کردند.در میدان معلم نصب کنند.

دوتای دیگر از ما قراراست. در سفری به ترک و ترکمانچای برویم.خدا می داند کی به این بخش ها خواهم رسید.