کنایه چند گرفته ای بعضی از میانه ای ها

کنایه چند گرفته ای بعضی از میانه ای ها

بعضی ازدوستان ونادوستان میانه ای وقتی در محفلی قرار می گیرند.می پرسند.چقدر برای حرکتهایت پول گرفته ای.جواب که می دهی.برای خود تفسیرها می بافند.آن قدر می گویند.تا در اراده ات سستی ایجاد کنند. شاید این حرکتها برای خیلی از عزیزان ورزشکار میانه ای قبل از من حکم خاموشی اجباری در خلق موفقیت دیگر باشد.اما برای من ذره ای ارزش ندارد.و با خاموشی و حرکت دیگر این محملات را بی اثر می کنم.چراکه هدف بزرگی دارم و تنها به آنها می اندیشم.زیاددر فکر مادیات نیستم.اگر اراده کنم.بدون مایه گذاشتن از خصلت فرومایگی و پستی با غیرت و مردانگی هم به مادیات می توانم برسم.در حرکت بدورنوار مرزی ایران با دوچرخه خیلی از مردم مسیر،دست به جیب شدند.خواستند بی غل و غش کمک های مالی آنان را بپذیرم.اما قبول نکردم.بعضی از دوستان میانه ای هم هزینه سفر و تشویقی مادی را با شرط فروختن آزادگی ام علنا اعلام آمادگی کردند.هرچند برای راحتی سفرم و حرکتهایم پیشنهاد خوبی بود.اما چنین کاری نکردم.اگر خدا عمری داد.بتوانم یکی از کتابهایم  راچاپ کنم.همان برایم کافی است.

بیشتر فکرم دسترسی به یکی از رکوردهای گینس است.به امید خدا با تلاشم یک روزی به آن خواهم رسید.در کنارش برای جایزه صلح نوبل هم تلاش می کنم.شاید باور این کار لااقل برای مردم آذربایجان یک کنده گویی باشد.اما سعی می کنم.با دیانت معنوی و دینی ام به آن برسم.کافی است در فرصت مناسب اهرمی دستم باشد.تا کره زمین را  هم جابجا کنم(ارشیمیدس).برای اینکارهایم چندین سال است، تلاش می کنم.می دانم به امید خدا به یکی خواهم رسید.وبا عملم در آینده ثابت خواهم کرد.

جهت روشن شدن شدن اذهان این عزیزان ،در چهارده حرکت ورزشی، بیشتر بر توان مالی خود متکی بوده ام.هدیه هایی که در شهر میانه بابت این افتخارات کسب کرده ام.شاید به 50 هزارتومان هم نمی رسد.اما هیچوقت بابت این عکس العمل ها کسی را مواخذه نکرده ام.

یکدست لباس ورزشی فرهنگ به مبلغ 12 هزارتومان بابت شنای سد آیدوغموش میانه از تربیت بدنی سپاه میانه به یاد شهدای غواص میانه

یک عدد دیس میوه خوری شیشه ای از ناحیه مقاومت کندوان بابت دو استقامتی ترکمانچای میانه به یاد شهدای زینبیه میانه

کارت هدیه 20 هزارتومانی بابت رکابزنی دور نوار مرزی ایران با دوچرخه از اداره آموزش وپرورش کندوان

انتظاردارم.این عزیزان میانه ای زیاد به فکر این داعیه نباشند.براساس برنامه ام به پیش می روم.به من فرصت فراغ بال را بدهند.اگرنمی توانند کاری بکنند.مارا زیاد اذیت نکنند.کنایه نزنند.چرا که از اولین حرکتم این شرایط را درک کرده ام و با همین درک تنها و بی یار افتخار بزرگی را تقدیم کرده ام.که در این راه اگر یک نفر هم آن را الگو قرار دهد.برایم کافی است.

برنامه سفر به المپیک لندن را در پیش دارم.تنها به آن می اندیشم.اگر خدا عمری داد.شرایط مهیا شد.این افتخار را هم خواهم آفرید.لذا عاجزانه از تمام هموطنان آذری و میانه ای تقاضا دارم.همچنان فکر کنند.من با حرکتهایم در میانه، کیسه ام پر از پول شده است.در انظارهم از این بابت کمتر کنایه بزنند.