یک جهش باآموزش قرآن به روش سنتی

در مدارس چند پایه ودو زبانه بخصوص در روستاهایی که هنوز تدریس قرآن بصورت محلی پیگیری می شود.برکت وثمره آن را می توان حس کرد.وقتی که دانش آموزی حتی بدون پیش دبستانی این دوره را طی می کند.آمادگی لازم را جهت پایداری یادگیری صدا ها را بدست می آورد. وشرایط رابطه لازم را با زبان دوم پیدا می کند.این استارت اولیه به او کمک می کند در مقاطع بالاتر هم از برکت نزدیکی به قرآن استفاده کند.

چندین سال پیش در اکثر روستاهای آذربایجان این روش ادامه داشت.اما به مرور زمان به فراموشی سپرده شد.تا اثرات آن روزبه روز قابل مشاهده شود.بیشتر بزرگان وره یافتگان این استان هنوز از بهره آن روزها خاطرات زیبایی به یاد دارند.حتی در تعریف بعضی از دوستان شهری طی این دوره در مناطق شهری هم مایه افتخار بود.همه خانواده ها برای طی دوره یاد شده توسط فرزندانشان رقابت جالبی را داشتند.

با بررسی شهرهای استان سیستان وبلوچستان این روش هنوز زنده است .بخصوص در سراوان بصورت اجباری برای بچه ها پیگیری می شود.که برکت آن در فزونی مدارج عالی مردم آن شهر هویدا است.در منطقه کنارک هم با جدیت پیگیری می شود.بخصوص در روستاهای چهاربیتی وزرآبادو... قابل ذکر است.اما با پذیرش زندگی شهری کمی کم رنگ می شود.در استان یاد شده حفظ یک جزء قرآن کریم توسط دانش آموزان اول راه است.چه بسا بعضی از دانش آموزان ما در آن زمان تا حفظ کل قرآن پیش می رفتند.در این مورد اقدام به تهیه فیلم وبررسی مدارس در منطقه کنارک در سال هشتاد وچهاروتاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان کرده ام که در بایگانی فیلم هایم موجود است .تا به عینه در ارزش یادگیری آموزش قرآن به روش سنتی پافشاری کنم.